Merkelapp-arkiv: istex

Steget over dørstokken = heftig vottespøt!

Dørstokkmila er lang her i heimen. For ikkje å snakka om at dørstokken i seg sjølv er ganske høg. Me har snakka om at me har lyst å gå meir i fjellet men det er vanskeleg å omsetja ord i handling. Så då Mannen på impuls reserverer ei hytte på Folgefonnshalvøya til haustferien, må eg til pers. Sidan eg faktisk er i løna arbeid så må kvart einaste ledige minutt av dagen nyttast. Til å spøta vottar. I fleirtal.

Eg spøta på bussen. Heime. På foreldremøter. Til og med då me åt føremiddagsmat på jobb, hadde eg med spøtet mitt. Eg vart ferdig og me hadde alle med vottar på fjellet. Dei klassiske vottane til Storebror og megsjølv er enkle og raske å spøta. Vottane til Maiblomen var det verre med. Det tok meg ein heil kveld før eg fann ut korleis eg kunne spøta patent på rundpinne (eller med fem pinnar som eg gjorde). Oppskrifta påstod eg skulle spøta fram og attende og sy saman etterpå. Eg gjorde eit forsøk og fekk det ikkje til. Iherdig googling gjorde at eg fekk hjelp. Og det var jo til og med enkelt 1. Eg gjekk ikkje så godt overeins med garn, pinnar og strikkefasthet. Ikkje denne denne gongen heller. Så eg måtte verkeleg triksa med kor mange maskar eg skulle leggja opp og kor mange omgongar eg skulle spøta for å få vottar som var passe store. Eg er veldig nøgd med at dei har eit langt brot som er lett å trekka oppå utekleda. Eg er ikkje fullt så nøgd med avsluttinga på vottane. Dei er felt i ein spiss. Eg forkorta han noko men ser at eg må rundfella vottane dersom eg skal spøta dei att seinare.

Vottar

Vottar

Vottefakta

  • Klassiske i storleik 8-10 år: 37 g Ask frå Hillesvåg Ullvarefabrikk. Spøta på pinnar nr 4,0 mm.
  • Klassiske i storleik 8-10 år: 29 g Kauni 8/2. Spøta på pinnar nr 4,0 mm.
  • Klassiske i medium dame: 34 gram Kauni 8/2. Spøta på pinnar nr 4,0 mm.
  • Bjalla i storleik 4 år: 53 gram Léttlopi frå Istex. Spøta på pinnar nr 3,5 og 4,5.

Dei klassiske vottane er ei gratisoppskrift. Ravelry og Free Vintage knitting.
Bjalla er henta frå den danske utgåva av boka Islandsk strikk av Oddný S. Jónsdóttir.


  1. eg tek sjølvkritikk for ikkje å ha teke vare på lenka som forklarte dette så fint 

Verur – islandsgensar til Storebror

Ferie! Ingen jobb. Ikkje gjera noko ting. Inga vekkerklokke. Leggja meg når eg vil og ikkje uroa meg for noko som helst.

Islandsk strik av Oddný S. Jónsdóttir

Me pakka bilen for tre veker ferie. Full bil av fintøy og goretex, ull og badetøy, soveposar og liggeunderlag, stormkjøken og lavvo. Og garn! Masse garn. Klare for tre veker på vegen – fjellturar og slektstreff.

Islandsk strik er full av fine oppskrifter til både born og vaksne og Storebror hadde funne seg ein gensar her. Verur, av Védís Jónsdóttir, er ein tradisjonell islandsgensar. Mønster nede på bolen og erma og rundfelling med mønster.

Det er heilt fantastisk å kunna spøta når eg er passasjer i bil. Ikkje følgja med, bare slappa av. Rundt og rundt og av og til sjekka mønsteret. Og når det er ingen jobb å tenka på, og eg kan dela ansvaret for borna mine med nokon andre, så er det masse tid til å spøta.

Gensaren til Storebror var rask å spøta. Han er spøta i Léttlopi frå Istex på pinnar 4,5. Eg hadde rekna med å nytta lengre tid enn eg gjorde, men heldigvis hadde eg med meir garn 🙂

Verur

Varmt og fint i Norrland, Sverige. Storebror blir tvinga til å vera modell for den nye gensaren sin.

 

 

PS. Det vart ingen fjellturar. Me enda som klimaflyktningar. Fyrst til Norrland i Sverige og deretter Inderøya i Nord-Trøndelag. Bare late feriedagar.

Aritmetikk!

Eg har alltid meint at prøvelapp er for pingler. Utan lygekryss så har eg meint at prøvelapp berre tek vekk viktig tid. Tid som eg kan nytta til spøting. Spøta det eg faktisk skal spøta. Difor har eg ikkje laga prøvelapp og heller starta rett på prosjektet.

Eg skal spøta ein gensar i gåve. Vaksengensar. Og eg vil for alt i verda ungå å måtta rekka opp att og spøta på nytt fordi han ikkje passar. Fordi eg har feil strikkefasthet 1. Garnet er Álafosslopi
frå Istex. På pinnar 6 så er det oppgjeve å ha 13 maskar pr 10 cm. Eg fekk 14 maskar pr 10 cm. 1 maske meir. Kor mykje kan dette ha å sei for det ferdige produktet? Ærleg tala, ei maska?

Som den naturvitaren eg er, så måtte eg rekna litt på dette. Storleiken eg skal laga har ein omkrins kring bringa på 98 cm på 128 masker. Sidan mi strikkefasthet er på 14m/10 cm må eg ta det med i likninga. Enkel matematikk:

\frac{128 m}{14 m /10 cm} = 91,4 cm
Mi strikkefasthet er 1 maske mindre per 10 cm og det utgjer neste 7 cm på vidda. Og sju cm vil sei at den storleiken eg planla å spøta ville verta for liten. Kva storleik skal eg då spøta? Nok ein gong enkel matematikk.

\frac{95 cm}{10 cm}\times 14 m = 133 m
For å få den vidda eg ynskjer med mi strikkefasthet, må eg legga opp 133 masker. Neste storleik i oppskrifta har 136 masker, så eg kan då spøta denne i staden for den eg planla. Enkel matematikk har med andre ord redda meg frå to ting:

  1. Eg treng ikkje rekka opp att ein ferdig gensar som var for liten, og ikkje minst
  2. Eg treng ikkje laga ny prøvelapp med ein anna pinnestorleik.

Matematikk er viktig!


  1. kva i alle dagar heiter dette på nynorsk? spenning? 

I Kongens by

Eg var på jobbreise til Kongens by, København, før påske. Ikkje er eg professor og ikkje har eg tenkt å halda fram i akademia så veldig lenge. Men dei distré professortendensane er så absolutt tilstades. Sit fredeleg og roleg på jobb ein tysdag føremiddag før eg brått kjem på at eg skulle til København. På måndagen. Altså dagen før. Fekk bestilt billettar i siste liten og kom meg til København og nådde det viktegaste. Nemleg føredraget eg skulle halda. Som eg enno ikkje hadde skrive. Prosjektmøtet på Polarisation – eit internasjonalt prosjekt om polartorsk (Bore­ogadus saida) – gjekk strålande.

IMG_0471

IMG_0484

IMG_0469

Og sjølvsagt måtte eg oppsøka ein lokal handarbeidsbutikk. Hos Rasmilla på Amager fekk eg sjekka ut Rasmilla sitt eige garn. Mange skryt over dette garnet – fantastisk mjukt og deilig. Det er det. Men etter å ha tafsa på det så innsåg eg at det ikkje er garnet for meg. Eg er veldig glad i det nordiske garnet som er hardt og stikkete; Rauma, Hifa og Kauni (dersom ein utvide det nordiske omgrepet) mellom andre. Ein anna grunn til å vitja Rasmilla var å sjekka ut Lópi frå Istex. Eg hadde oppdaga dette islandske garnet på Ravelry men hadde lyst å sjekka det ut før eg ville bestilla. Eg synest det er småskummelt å bestilla eit ukjent garn. Ikkje vita korleis det kjenst ut, ikkje vita korleis spinninga er og ikkje vita korleis fargane er. Så greitt å få sjekka ut hos Rasmilla.

Eg var i garnhimmelen. Nirvana. Total lukke.

IMG_0468

Garn. Inspirasjon. Bøker.

IMG_0480

IMG_0476

Eg reiste heim med garn. Masse garn. Lópi Einband til genseren Hrađi og ei sjaltrøye. Boka «Islands strik» var med heimover. I tillegg kom eg heim med godt med Hjelholt Håndværksgarn som skal bli genser til meg sjølv. Eg skal ikkje frysa den komande vinteren.

IMG_0510

IMG_0479

IMG_0513

Eit under at eg fekk alt med i handbagasjekofferten min. Ein formue i garn i tillegg til sovepose og liggeunderlag samt byblomar. Og sjølvsagt det eg hadde i kofferten min på veg nedover. Neste gong skal eg ha med større koffert og sjekka han inn.

IMG_0467