Kategoriarkiv: Garn

Rockefeller i Canada

Medan andre laga julekaker, vaska hus og sprang frå den eine avsluttinga til den andre, så var eg i Canada. Jobb kombinert med litt ferie. Den perfekte husmorferien med andre ord.

Eg deltok på konferansen Arctic Change 2014 i Ottawa, Canada. Her presenterte eg min del av forskingsprosjektet Polarisation.

IMG_1944

Eg drakk ikkje berre vin på konferansen. Eg spøta óg.  Maiblomen skal få Villsauene på Runde av Ann Myhre/Pinneguri og dette var perfekt reise- og konferansespøt. Lange flyreiser og fleire timar på konferanse og eg vart ferdig med bolen og det eine ermet. Trøya er spøta i Rauma finull

IMG_1673

I tillegg til å vitja gamle kjente medan eg var i Canada, så måtte eg sjekka ut dei lokale garnselgjarane. Og eg kom heim med nokre fantastiske skattar. Handfarga og handspunne garn samt maskemarkørar kjøpt på Wabi-Sabi. Hadde ikkje kofferten allereie vore full, så hadde eg kjøpt med ein rokk i reiseutgåve.

IMG_1667

Det er over to år sidan eg var med på ein mysteriespøt, mystery knitalong, på Ravelry. Sjal i Stephen West sitt lett attkjennande geometriske design. Det tok to år frå eg var ferdig med sjalet til eg tok meg tid til å festa trådane. Når sjalet no var med på husmorferie til Ottawa Valley, så fekk eg endeleg teke bilete av det.
IMG_1711

IMG_1699

IMG_1697

 

Rockefeller

  • Isager Strik Spinni, Brun 60
  • Isager Strik Spinni Tweed, Raud 28S
  • Pinnar nr 3

Rockefeller er designa av Stephen West, westknits.

I Kongens by

Eg var på jobbreise til Kongens by, København, før påske. Ikkje er eg professor og ikkje har eg tenkt å halda fram i akademia så veldig lenge. Men dei distré professortendensane er så absolutt tilstades. Sit fredeleg og roleg på jobb ein tysdag føremiddag før eg brått kjem på at eg skulle til København. På måndagen. Altså dagen før. Fekk bestilt billettar i siste liten og kom meg til København og nådde det viktegaste. Nemleg føredraget eg skulle halda. Som eg enno ikkje hadde skrive. Prosjektmøtet på Polarisation – eit internasjonalt prosjekt om polartorsk (Bore­ogadus saida) – gjekk strålande.

IMG_0471

IMG_0484

IMG_0469

Og sjølvsagt måtte eg oppsøka ein lokal handarbeidsbutikk. Hos Rasmilla på Amager fekk eg sjekka ut Rasmilla sitt eige garn. Mange skryt over dette garnet – fantastisk mjukt og deilig. Det er det. Men etter å ha tafsa på det så innsåg eg at det ikkje er garnet for meg. Eg er veldig glad i det nordiske garnet som er hardt og stikkete; Rauma, Hifa og Kauni (dersom ein utvide det nordiske omgrepet) mellom andre. Ein anna grunn til å vitja Rasmilla var å sjekka ut Lópi frå Istex. Eg hadde oppdaga dette islandske garnet på Ravelry men hadde lyst å sjekka det ut før eg ville bestilla. Eg synest det er småskummelt å bestilla eit ukjent garn. Ikkje vita korleis det kjenst ut, ikkje vita korleis spinninga er og ikkje vita korleis fargane er. Så greitt å få sjekka ut hos Rasmilla.

Eg var i garnhimmelen. Nirvana. Total lukke.

IMG_0468

Garn. Inspirasjon. Bøker.

IMG_0480

IMG_0476

Eg reiste heim med garn. Masse garn. Lópi Einband til genseren Hrađi og ei sjaltrøye. Boka «Islands strik» var med heimover. I tillegg kom eg heim med godt med Hjelholt Håndværksgarn som skal bli genser til meg sjølv. Eg skal ikkje frysa den komande vinteren.

IMG_0510

IMG_0479

IMG_0513

Eit under at eg fekk alt med i handbagasjekofferten min. Ein formue i garn i tillegg til sovepose og liggeunderlag samt byblomar. Og sjølvsagt det eg hadde i kofferten min på veg nedover. Neste gong skal eg ha med større koffert og sjekka han inn.

IMG_0467

Hillesvåg Ullvarefabrikk

Der oppe i Nordhordland ligg det ei perle. Ei heilt fantastisk perle som alt for få veit om, nemleg Hillesvåg Ullvarefabrikk. Og som ullvarefabrikk, ja så lage dei garn. Masse garn i herlege fargar. Eg har tidlegare vore på tur nordover for å sjekka ut garnet deira. Den gongen hadde eg ikkje strikka i noko som helst av garnet frå Hillesvåg og eg visste ikkje korleis fargane var samanlikna med det eg såg på nettsida. På seinsommaren fekk eg mogleiken til å vera med på omvisning på Hillesvåg Ullvarefabrikk og var ikkje vond å be. Me fekk ei gjennomføring av heile prosessen, frå ulla kom inn til ferdig produkt i butikken – vasking, farging, spinning, nøsting.

 

Turkis ull. Skulle gjerne hatt med ein meter eller to av dette for å bruka som teppe.

Meter på meter med garn

 

Oppnøsting av ein kjempefin lillafarge. Synd lilla er så vanskeleg å ta bilete av og nesten umogleg når det er gjort med mobilen.

Sekkar med ull i alle moglege fargar. Her kan ALLE finna sin favoritt

Frå butikken. Den mengda og dei fargane som er her må opplevast. Nok ein gong så er ikkje mobilkamera det rette å bruke.

Ut på Tur aldri Sur

Med meir eller mindre jamne mellomrom så leite eg på Finn.no etter gjenstandar som er til sals eller som vert gjevne vekk. Som oftast er det masse eg korkje har lyst på eller eg har bruk for, men innimellom kjem det ein godbit. For nokre veker sidan kom eg over ein slik godbit: Sybord. Og det vart gjeve vekk. Eg har lenge hatt lyst på eit slikt sybord og endeleg hadde eg lukka med meg. Då fekk no bare vera at sybordet var lokalisert i Bøvågen i Nordhordland – eg fekk ein skikkeleg roadtrip på ein heilt vanleg onsdag.

Det vart ein lang tur på 180 km for å henta sybordet. Nordover køyrde eg vegen google føreslo, nemleg riksveg 565 på austsida av Radøy nord til fylkesveg 409 slik at eg kom til Bøvågen frå nordaust. Og vegen her var rett og slett interessant. Smalt og svingete og fekk vegen hos oss til å framstå som reine motorvegen. Etter å ha fått sybordet i bilen sat eg kursen sørover på Radøy. Det var lunsjtid og eg tenkte at kanskje administrasjonssenteret Manger hadde ein liten kafe. Eg var ikkje så kravstor – bare ein liten stad med stolar og bord og eit golv Maiblomen kunne krabba litt på. Men det synte seg eg tok feil – ingenting slikt å finna i Manger eg måtte heilt til Knarvik. Resultatet på lunsjfronten vart den kulinariske høydaren skulebolle frå Rema1000 og kaffi frå YX medan Maiblomen fekk ein skalk å gnaga på. Han sovna rett etter me køyrde frå Manger og sov til Loddefjord så det vart ikkje kafestopp på oss i det heile teke.

Til trass for manglande kafetilbod fann eg likevel gull i Manger. Eg fann nemleg strikkebutikken Jannickes Hjemmekos medan eg køyrde rundt dei fire bygga i sentrum på kafejakta mi. Snakk om å finna gull ein heller traurig onsdag. Regn og vind i slike mengder at Sotrabrua hadde vore stengt på natta og tidleg morgon og deretter ingen kafe å finna. Og så dukka det opp ein strikkebutikk 🙂 Jannicke fører garn frå Dale, Sandnes, Du Store Alpakka, Hillesvåg Ullvarefabrikk og Viking of Norway. Eg hadde så absolutt ingen planar om å kjøpa noko som helst før eg var ferdig med dei prosjekta som allereie var i gang. Men så stoppa eg opp då eg kom til Viking of Norway-hylla og plukka med meg nøster med Nordlys. Då blir det tynne ullsokkar og ribbebukse til Maiblomen i effektgarn. Eg har med andre ord allereie starta å planlegja barnehagesesongen.

 

Her er sybordet er køyrde langt og lenger enn langt for å henta. Den øverste skuffa har god plass til alle småting; pinnemål, målband, stoppenåler, sokkapinnar, saks, maskemarkørar og alt anna som trengst. Skuffa under har plass til påbyrja prosjekt.

 

Sybordet er vel plassert i kroken min med strikkebøker og oppskriftspermen oppå. Eg treng ei hylle til bøkene og då treng nok sybordet ein hekla duk i tynn bomull. Men begge dei prosjekta får nok venta litt.

 

Litt av garnet eg kjøpte hos Jannicke. Eg like så godt ullbukser og sokkar i effektgarn og då må rett og slett Storebror og Maiblomen finna seg i at det er det dei får.

 

På tur gjennom Nordhordland. Eg bur ikkje i rundkøyringa på Kolltveit, men ein plass på Strilalandet måtte eg no setja markøren.


Vis større kart

Hemmeleg ven

Eg er så heldig at eg har ein hemmeleg ven. Ein ven eg ikkje veit kven er. Ein ven som har sendt ei hyggeleg overrasking i posten til meg.

Heilt sidan Storebror vart født, har eg brukt ein del tid på eit nettforum. Her vert det med jamne mellomrom delt ut hemmelege venar. Då får alle tildelt ein person dei skal finna det perfekte beretøyet til. Og dersom venen har tid og pengar kan dei senda med smågåver, men det er absolutt ikkje påkrevd.

No syner det seg at eg har verdas beste hemmelege ven. Ikkje bare hadde ho funne det perfekte beretøyet til meg, Zara Forrest frå Ellevill, men eg fekk og garn. To nøster med Inca Alpakka frå Rauma Ullvarefabrikk og to nøster med Naturgarn frå Viking of Norway. Så no gler eg meg til å finna på noko å spøta av desse. Det tar nok litt tid for eg må gjera ferdig dei andre prosjekta eg held på med.

 

Inca Alpakka frå Rauma Ullvarefabrikk; farge IN244

Naturgarn frå Viking of Norway; farge 615

Og som ein bonus så får dåke med Maiblomen og meg i det fine nye Zara-sjalet me fekk frå den hemmelege venen min. Verdas beste hemmelege ven!

Kos