Kategoriarkiv: Til vaksne

Julegåvespøt: Sitkagranhue

Julegåvespøt! Sjølv om eg er glad i ull og spøt, så er det sjeldan eg gjev vekk heimespøta gåver. Eg må vera heilt 100% sikker på at det er noko mottakar ynskjer og vil bruka. Å spøta skuffefyll er ikkje så veldig oppløftande og då kjøper eg heller gåver.

Eg har ei svigerinne som såg hua eg spøta av ulla frå Tansy, Aster og Pansy og spurte så fint om eg kunne spøta hue i julegåve til ho. Sjølvsagt! Klart eg spøter hue i julegåve til nokon som ynskjer seg det. Mottakaren hadde eitt einaste krav: Hua skulle ha ekstremt låg kløfaktor. Litt sending av SMSar fram og tilbake om farge og fasong og så var resten opp til meg. Garn med låg kløfaktor kan vera vanskeleg å finna i hylla mi, her er det mest skikkeleg ull av hardføre sauer. Heldigvis hadde eg litt Malabrigo worsted liggjande – det perfekte garnet til ei hue med låg kløfaktor.

Eg landa på hua Sitka Spruce av Alexa Ludeman og Emily Wessel (Tin Can Knits). Hua har strukturmønster med felling mot venstre og høgre og aukingar og dannar stilserte granskot. Eg spøta den lausaste varianten av hua og la i tillegg til ein halv mønsterrepetisjon for å få ho litt lenger.

 

Bamse fekk den store æra av å sitja modell i snøen. Og naboane fekk noko å snakka om der dei lurte på kva eg dreiv på med.

 

Sitka Spruce

  • Malabrigo worsted i fargen Glazed carrot
  • Totalt 73 gram
  • Pinnar 4,5 og 5,0 mm
  • Modifisering: La til ein halv mønsterrepetisjon for å få hua lenger. Deretter spegelvende eg mønsteret i fellinga for å få dette til å gå opp med den halve mønsterrepetisjonen.

Hua er designa av Alexa Ludeman og Emily Wessel i Tin Can Knits. Ho kan kjøpast på Ravelry anten som sjølvstendig mønster eller som ein del av (e)boka Pacific Knits.

Kjære Tansy, Aster og Pansy

Kjære Tansy, Aster og Pansy!

Tusen, tusen takk for garnet som har blitt laga av ulla dykkar. No har ulla dykkar blitt til ei varm hue og varme vottar her på Austlandet. Heilt perfekt når det er snø og kaldt.

Tansy, Aster og Pansy er sauer av rasen romney og bur på ein universitetsgard i Fort Flagler, Washington. Romney er ein sauerase med tung og grov ull og størestedelen av ulla vert nytta i teppeproduksjon. Det finst ull- og garnentusiastar over heile verda, og nokre av dei sørgjer for at ulla til Tansy, Aster og Pansy vert garn og varme klede. Heldigvis for meg!

Grå romneylam frå USA

Mannen var på jobb i Seattle, og for at eg ikkje skulle sutra for masse fordi eg måtte laga mat sjølv kvar dag i 9 dagar så handla han garn til meg. Insouciant Fibers, eit lite spinneri på Bainbridge Island, har spunne ulla frå Tansy, Aster og Pansy, og garnet vart kjøpt på Churchmouse Yarns & Teas på Bainbridge Island. Alt dette berre ein liten ferjetur frå Seattle.

Langreist lokalgarn. Garnet kom vel heim og var heilt perfekt for hue og vottar som held meg varm her austpå. Både vottane og hua har flettemønster og garnet var heilt perfekt for å få fram teksturen i mønsteret. Garnet er av grov ull og kløfaktoren er høg. Heldigvis er kløtoleransen høgare.

Nye vottar vart ferdige akkurat i tide til at kulda kom. Og litt seinare snøen

 

Valanar

  • 100% Romney wool frå Insouciant Fibers
  • 75 gram til hua, 69 gram til vottane
  • Pinnar nr 3,5 og 4,0 mm på hua og 4,0 og 5,0 på vottane

Hue og vottar er (saman med ein hals) designa av Elena Nodel. Mønster for heile settet kan kjøpast på Ravelry

Endeleg: Sikksakkskjørt

Endeleg.

Det er alt for lenge sidan sist eg dreiv med sjølvskryt og no er det jammen meg på tida å skryta av meg sjølv att! Eg har ikkje lege på latsida dei siste to åra, men spøtet har vorte nedprioritert og blogginga heilt lagt på is. Sidan sist har me kjøpt hus, seld hus og flytta. Ny skule og ny barnehage. Nytt nabolag. Eg bur ikkje på Strilalandet lenger men er ein Stril i eksil. Litt spøt har det vorte, og kanskje dukkar dei opp her under tittelen «Endeleg:». I alle fall det eg er skikkeleg stolt over å laga. Kanskje ikkje det kjedelege, men viktige, barnehagespøtet som vottar og huer.

(Følgjande er skrive i februar 2016:)

Eg har spøta skjørt til meg skjølv. Kan ikkje gå rundt og vera kald på rumpa her på det (u)sentrale austlandet når det er mange og tjue minusgrader ute. Eg fekk pengar av Svigers til gjebursdagen min (i oktober) for å kjøpa garn og spøta noko til meg sjølv. Etter å ha tenkt både lenge og vel, så enda eg på skjørt. Og då starta neste ekspedisjon: Få tak i garn. Me har ein super garnbutikk i nabobygda og eg kan få både Ask frå Hifa og Raumagarn her. Ingenting slår ull frå norske sauer. Grov og tåler det meste akkurat slik sauene gjere. I alle fall skikkelege sauer.

Eg har lånt boka Klompelompe og spøta Sikksakkskjørtet til meg sjølv. Oppskrifta nyttar Drops Merino Extra Fine, det gjorde ikkje eg. Eg har ei greie for norsk ull, så då utgår dette med høge kneløft. Søramerikansk og sørafrikansk merinoull som i tillegg er superwashbehandla. Ikkje i mitt hus. Heldigvis er det enkelt å finna eit meir høveleg garn og eg landa på Rauma sitt 3-tråds strikkegarn. Same strikkefasthet og mange fine fargar.

Skjørtet er supert. Varmt og deilig og akkurat passe langt. Heilt perfekt på vinteren. Eg har spøta det lenger enn oppskrifta sa – liker å ha skjørta mine til knea. Ribben i livet kunne godt vore litt stramare. Heldigvis er det enkelt å gjera noko med.

Sikksakkskjørt

  • Rauma 3-trådsull, farge 150 sennepsgul
  • 290 gram
  • Pinnar nr 3 og 3,5
  • Mi strikkefasthet: 22 masker på 10 cm
  • Storleik: XL
  • Lengd: 61 cm
  • Livvidde (ikkje strekt): 72 cm

Sikksakkskjørt er designa av Hanne Andreassen Hjelmås & Torunn Steinsland og henta frå boka Klompelompe

Haustferiespøt

Haustferien kom og både vottar og anna ulltøy vart pakka. Det regna godt då me køyrde til Herand i Jondal kommune. Og regnet haldt fram nesten heile vegen til Tostølen. Me hadde lånt hytte gjennom inatur.no, ei lita hytte på 800 moh. Turen er skildra hos Jondal Turistinformasjon og kart og gps-fil er å finna på lommekjent.no.

Etter mange timer til fots kom me endeleg fram! Tostøl ved Tostølvatnet. Etter ein dopause og nokre kjeks måtte eg retunera eit par km for å henta sekken min. Minstemann (3 år) var så sliten og orka ikkje gå lenger i regnet så han måtte på ryggen. Han har vorte for stor til å sitja på magen synte deg seg, så sekken måtte venta. Då eg kom attende til Tostøl for andre gong den kvelden var hytta varm og middagen ferdig. Heilt fantastisk!

Tostøl i Herand.

Hytta låg heilt perfekt til for fisking og rykta tilsa at det skulle vera godt med fisk i vatnet. Heldigvis hadde me ikkje satsa på at sjølvfanga fisk skulle vera ein del av middagen.

Klar for fisketur

Yngstemann hadde ikkje heilt tolmodet til å fiska. Og eg forstår han så godt. Det er KJEDELEG å fiska. Kjempekjedeleg. Derimot klarte han å fanga ei mamma.

Eg har fanga ein mamma!

Eg prøvde å sløva mest mogleg  inne. Kvalitetssløving med spøt. Eg hadde med Silkegenser frå Strikk meir til nøstebarn til Storebror. Fin ferie og nesten ferdig med bolen den tida med var på hytta.

Haustferiespøtet

Det synte seg at det var noko feil med lengda på turen. Det står oppgjeve at han er 4,8 km. Men både GPSen og runkeeper påstår at turen er 5.5 km lang. Storebror såg me knapt nok, kun ved start matpause og ved bilen att. Treåringen gjekk heile vegen sjølv.

På veg frå Tostøl til Våhaug kor bilen sto parkert

Før me reiste, så hadde eg spøta vottar og halsar til dei. Fiskarhalsar frå Strikk meir til nøstebarn. Eg tenkte dei ville vera perfekt å ha under hetta dersom det regna.

Fiskarhals2a
Fiskarhals1a
Fiskarhals 1 og 2

 

Fiskarhals

  • Fiskarhals, storleik vaksen: 54 g Kauni effektgarn spøta på pinnar 4,0 mm
  • Fiskarhals, storleik born: 51 g Askeladen 3-tråds merinoull spøta på pinnar 4,0 mm

Oppskrifta på Fiskarhals er henta frå Strikk meir til nøstebarn av Kathrine Gregersen.

 

 

Steget over dørstokken = heftig vottespøt!

Dørstokkmila er lang her i heimen. For ikkje å snakka om at dørstokken i seg sjølv er ganske høg. Me har snakka om at me har lyst å gå meir i fjellet men det er vanskeleg å omsetja ord i handling. Så då Mannen på impuls reserverer ei hytte på Folgefonnshalvøya til haustferien, må eg til pers. Sidan eg faktisk er i løna arbeid så må kvart einaste ledige minutt av dagen nyttast. Til å spøta vottar. I fleirtal.

Eg spøta på bussen. Heime. På foreldremøter. Til og med då me åt føremiddagsmat på jobb, hadde eg med spøtet mitt. Eg vart ferdig og me hadde alle med vottar på fjellet. Dei klassiske vottane til Storebror og megsjølv er enkle og raske å spøta. Vottane til Maiblomen var det verre med. Det tok meg ein heil kveld før eg fann ut korleis eg kunne spøta patent på rundpinne (eller med fem pinnar som eg gjorde). Oppskrifta påstod eg skulle spøta fram og attende og sy saman etterpå. Eg gjorde eit forsøk og fekk det ikkje til. Iherdig googling gjorde at eg fekk hjelp. Og det var jo til og med enkelt 1. Eg gjekk ikkje så godt overeins med garn, pinnar og strikkefasthet. Ikkje denne denne gongen heller. Så eg måtte verkeleg triksa med kor mange maskar eg skulle leggja opp og kor mange omgongar eg skulle spøta for å få vottar som var passe store. Eg er veldig nøgd med at dei har eit langt brot som er lett å trekka oppå utekleda. Eg er ikkje fullt så nøgd med avsluttinga på vottane. Dei er felt i ein spiss. Eg forkorta han noko men ser at eg må rundfella vottane dersom eg skal spøta dei att seinare.

Vottar

Vottar

Vottefakta

  • Klassiske i storleik 8-10 år: 37 g Ask frå Hillesvåg Ullvarefabrikk. Spøta på pinnar nr 4,0 mm.
  • Klassiske i storleik 8-10 år: 29 g Kauni 8/2. Spøta på pinnar nr 4,0 mm.
  • Klassiske i medium dame: 34 gram Kauni 8/2. Spøta på pinnar nr 4,0 mm.
  • Bjalla i storleik 4 år: 53 gram Léttlopi frå Istex. Spøta på pinnar nr 3,5 og 4,5.

Dei klassiske vottane er ei gratisoppskrift. Ravelry og Free Vintage knitting.
Bjalla er henta frå den danske utgåva av boka Islandsk strikk av Oddný S. Jónsdóttir.


  1. eg tek sjølvkritikk for ikkje å ha teke vare på lenka som forklarte dette så fint 

Ein hals kun til meg. tilMeg

Hausten er her. Det er kaldt. Surt. Ufysleg. Eg lengtar etter sumar, sol og berføtt. Lite kle. Det hjelp ikkje at hausten kan vera fin og varm og sola skin. No er det kaldt ute. Haust. Snart vinter. Og surpompen meg ser fram til finare dagar. Til neste år.

Men. Det er jo sjølvsagt eit men. Eg kan endeleg nytta den fine halsen min. Då Malsen og Mor kom med ein løyndomsfull strikkepakke før påske, var eg ikkje sein om å bestilla. Tre nye oppskrifter med garn til bare til meg. tilMeg. Den fyrste pakken kom til påske og fekk vera med på påskeferie på Turnerhytten. Pakke nummer to kom like før pinsti. Geelong soft i fargen Fjord og oppskrift på hals. Det gjekk kjemperaskt å spøta. Eg hadde fyrste møte med picotavfelling, men det gjekk no det óg. Vask og tørk. Og så vart halsen liggjande. Han vart med på bil- og teltferie gjennom halve Noreg og Sverige. På kryss og tvers der me fann sol og finver. Heim att. Liggjande i posen sin. Lenge. Til slutt klarte eg det. Få sydd på knappen som gjorde at halsen min vart ferdig.

No er det altså haust her på Strilalandet. Då er det supert å ha ein hals å kunna ta på seg anten eg ute med hunden Oma, dei tobeinte små eller eg berre skal på jobb. Eller når eg frys inne.

tilMeg hals3

tilMeg hals1

tilMeg hals2

tilMeg hals4

 

Mønster: tilMeg Hals av Unni Cathrine Eiken/Malsen og Mor
Garn: Geelong soft, Malsen og Mor
Farge: Fjord
Pinnar: 2.5 mm og 5.0 mm

 

Den tause våren

Den tause våren. Silent Spring. Skrive av Rachel Carson og kom ut i 1962. Boka tek for seg dei skadlege sidene av DDT på miljøet og spesielt på fuglane. Den tause våren hadde ein enorm påverknad og vart starten på eit kraftig miljøengasjement. Arbeidet vart belønna – DDT vart forbode i land etter land. Det kom lovar og forskrifter vedrørande bruk av sprøytemiddel i landbruket.

Framleis er sprøytemiddel ein trussel mot fisk, fugl og amfibiar. Men ein ny og større trussel, er den globale temperaturendringa. Når havtemperaturane endrar seg vil plankton, krepsedyr og fisk flytta seg til områder kor temperaturen er optimal. Det høyres ikkje ut som eit problem. Me har trass alt båtar og kan reisa over store distansar for å fiska. Fuglane derimot har ikkje same mogleikar til å reisa lenger og lenger for å skaffa seg fisk. Kva skjer i fuglefjella våre då?

Lundefuglar! Kjenneteiknet på Runde og Sunnmøre. Puffins. Flust av dei på Shetland. Eg har spøta genseren Puffin av Kate Davies. Oppskrifta er henta frå boka Colours of Shetland og fargane og mønsteret er inspirert av lundefuglane. Genseren vart spøta i Finull frå Rauma, eit perfekt garn å erstatta det orginale Jamieson & Smith 2 Ply Jumper Weight med. Eg var ferdig for lenge sidan med genseren men har berre ikkje fått teke bilete av han.

Puffin har vorte ein favoritt. Han er varm og samstundes perfekt til sumarbruk på litt kjølege dagar. Akkurat passe tjukk til å ha under goretexjakka.

Kom deg ut-dagen til Turlaget var perfekt mogleik for å få teke bilete. Ute. Det er sol. Haust. Ullgenser er påkrevd. Ingen fuglefjell her på Strilalandet og heller ingen observasjonar av havørna denne dagen.

Puffin 1

Puffin 2

Puffin 3

 

Det som skulle vera ei gåve…

Eg planla i lang tid å laga ei gåve. Hadde god tid. Veldig god tid. Men kva skjer når ein har god tid? Jau, ein gløyme kva ein har planlagt og utset. Lenge. Og brått er det mindre enn ei veke att og ingen garn er kjøpt og ingen mønster er planlagt.

Eg kjøpe Stephen West si tredje strikkebok, Westknits Book three, finne garn og set i gang med Dustland Hat. Ai ai ai. Det går jo ikkje bra. Sjekke ikkje strikkefasthet og ende med ei hue som kan passa eit troll…

Så då vert det halvferdige prosjektet liggjande. I mange månadar. Før eg innser at eg må ha ei hue til meg sjølv.  Eg like West sine geometriske figurar i rett og vrang så ei slik hue er perfekt til meg. Spøta i Smart frå Sandnes Garn gjekk det fort. Ribbekanten er på pinnar 2.5 mm og resten på 3.5 mm.

Rille-Trille

To raude. To brune. To raude. Og sånn går det. I alle fall i teorien.

Djises, kor vanskeleg kan det vera? Rillespøt og to riller i kvar farge, burde jo vore enkelt nok til trass for at eg ser fjernsyn medan eg spøte. To raude, to brune. To raude, to brune.

Men det er jo nær sagt umogleg. No har eg for tredje gong måtta rekka opp delar av sjalet eg spøtar. Blir jo aldri ferdig på denne måten

20121016-090047.jpg

To raude. To brune. To raude. To brune. Ei raud. To brune. To raude.